We hebben een nieuwe aanwinst op stal: Mina. Het is een negenjarige Groningse merrie, die officieel de naam Daringo van de Wilhelminahoeve draagt. Het is een echte Groninger: stevig gebouwd, groot hoofd met dito oren en korte pootjes. Koel in de kop en een echte lieve merrie. Ze heeft nu al een grote schare fans.

Het Groninger paard is speciaal gefokt voor de zware kleigronden in Noord-Nederland. Het is een massief en krachtig paard, met een sterke rug en zwaar ontwikkelde achterhand. De stamboekvereniging ‘Het Groningerpaard’ werd in 1982 opgericht, omdat andere stamboeken samengingen in het KWPN. Door samen te gaan zou de Groninger zijn karakteristieke eigenschappen verliezen.

Het bekendste Groningse paard is natuurlijk het Peerd van Ome Loeks. Het paard dankt zijn bekendheid aan een uit het Duits vertaald studentenliedje, dat dateert van rond 1900.

Peerd van Ome Loeks is dood, Loeks is dood, Loeks is dood,
Peerd van Ome Loeks is dood, hartstikke dood.
Guster nog goud gezond, sluig ‘e mit steert in ‘t rond
Peerd van Ome Loeks is dood, hartstikke dood.

Peerd van Ome Loeks is dood, Loeks is dood, Loeks is dood,
Peerd van Ome Loeks is dood, hartstikke dood.
Haar ‘k hom moar vreten geven, din was ‘t wel in leven bleven.
Peerd van Ome Loeks is dood, hartstikke dood.

Van Loeks en zijn paard is een beeld vervaardigd, dat vlakbij het station van Groningen staat. Dat paard lijkt op een echte Groninger, maar het is onzeker of het liedje wel een werkpaard betreft. Het zou ook kunnen dat het liedje over renpaard Appelon gaat. Niet bepaald een Groninger.

Hoe het ook zij, het Groningse paard bestaat nog steeds dankzij het stamboek. Op 22 september wordt de Dag van het Groningse paard gehouden, dan kun je alle dikbillen van dichtbij bewonderen in de HJC Manege in Tolbert, Groningen.

Back to Top