Het leukst aan het schrijven voor weekbladen zijn de onverwachte ontmoetingen die het met zich meebrengt,  evenals kleine ‘avonturen’.  Zoals op vrijdagavond met vrijwilligers Aad en Leon in een bemest akkerland  kievitseieren terugleggen op hun plek. Heel bijzonder. Ook vanwege het tot je enkels wegzakken in de mest (Aad was vergeten te vertellen dat het land al was bemest, laarzen waren zeker geen overbodige luxe).

De ontmoeting met Dominique Vroom, of DDDDD, waarmee ze haar mails afsluit (iedereen mag zijn eigen naamwoorden invullen),  zal ik niet snel vergeten. Hoewel niet meer zo mobiel, heeft deze 88-jarige nog een lenige geest.  App-en, mailen, social media: ze kan het allemaal. Jarenlang stond ze aan het roer van haar eigen bedrijf.  Ze had een aantal winkels en een groothandel. Reizen deed ze graag, vooral naar het Oosten.

Noodgedwongen is haar wereld nu kleiner, maar ze blijft  niet bij de pakken neerzitten. Met een ijzeren discipline houdt ze medicijn- en wandelschema’s bij (elk uur een rondje door het huis), zodat ze nog jaren voort kan. Ze geniet nog volop van het leven, lekker eten en de avonturen van haar adoptie-olifant, die ze via Facebook kan volgen. Haar dochter heeft inmiddels het bedrijf overgenomen. Waar nodig springt ze bij.

Een heerlijk mens, met een rijk leven. Een voorbeeld: laat je door niemand vertellen dat je iets niet kan, maar streef je eigen doelen na. Wat een ander er ook van mag denken. Ik sprak haar voor het Kettinggesprek in Ouder-Amstel.

Back to Top