Category Archives: foto-opdrachten

you should be dancing!

Dansen heb ik altijd heerlijk gevonden. Nou ja – het verplichte jaartje jazzballet tijdens onze jeugd tel ik gemakshalve even niet mee. Van Smithy’s Palace (blijf van m’n kont af!) tot LOCO in Steenwijk, naar de echt leuke feestjes in Amsterdam en Utrecht (bijv. Noodlanding! in Paradiso, en feestjes in Tivoli, De Melkweg en Odeon). Memorabel waren ook de zwoele zomeravonden in openlucht discotheken op Sardinië. Echt dansen van vroeg tot laat komt er niet meer zo vaak van. Al ben ik in de huiskamer & tijdens feestjes en partijen niet te stoppen 😉

Des te leuker het salsafeestje bij de BANQ. Het terras was omgetoverd in een tropisch strand (goed gelukt, de temperatuur hielp met 30 graden ook goed mee 😉 en daar kon op blote voetjes gedanst worden. Genieten. Ondanks mijn beperkte vaardigheden in het kopiëren van danspasjes (vooral wanneer het gespiegeld moet raak ik steevast in de knoop), werd het toch een feestje. Niet in de minste plaats vanwege fijne danspartners.

De aanleiding van het strandfeestje was minder feestelijk. Pop-up restaurant de BANQ moet na 2,5 jaar ermee stoppen. Het huurcontract is afgelopen. In de afgelopen jaren werd door het team van de BANQ van alles georganiseerd voor Ouderkerk, dat daardoor uit de slaapstand werd gewerkt. Er waren nog allerlei plannen voor nieuwe initiatieven, maar die moeten voorlopig de ijskast in. Hopelijk hoeven ze daar niet jaren te blijven. Chefkok Bart van Oijen gaat graag een nieuwe uitdaging in Ouderkerk aan. De gebroeders Van Wieringen (van Kek!) zien niets liever dan hun droom in vervulling gaan: een brouwpub die kan uitgroeien tot nieuwe huiskamer van Ouderkerk, met naast een biertje, een bijpassende kaart en ruimte voor entertainment zoals een kleinschalig theater.

jonge woudlopers

Fikkie stoken, speurtochten doen, overnachten in een tentje in het bos: de dingen die de scouting doet zijn allemaal tof. En toch. Er kleeft iets aan de scouting. Een club voor de braafste jongetjes van de klas. Voor mensen zonder balgevoel. Alle avonturen van Kwik, Kwek en Kwak als jonge woudlopers ten spijt, de scouting heeft nog steeds geen flitsend imago. Grotendeels te danken aan het uniform en het scoutinglingo.

Op zich geen probleem natuurlijk, dat imago. Zo is er ook een plek voor kinderen (of ouders) die geen zin hebben in voetbal of hockey. En uit verhalen blijkt het met de braafheid wel mee te vallen. Er zitten voordelen aan een ‘gemengde’ hobby.

Even de weg kwijt – ‘maar we zijn niet verdwaald’

Elk jaar kampeert een groot aantal scouts in het Amsterdamse bos. Een weekend lang op avontuur in het bos: met speurtochten, knakworsten opwarmen boven een zelfgemaakt vuurtje, nieuwe vrienden maken en grootse verhalen onder de sterrenhemel. Jammer van dat uniform.

Primeur voor Uithoorn: wietbier

Illegale kwekerijen, criminaliteit, maar ook muffe dampen uit het fietsenhok en snelle gasten met Vespascooters. De associaties die niet-gebruikers hebben bij cannabis zijn doorgaans niet positief. Dat kan en moet anders, vindt Arthur Heine. Hij wil laten zien dat er meer kan met cannabis. Bijvoorbeeld bier brouwen. Daarvoor heeft hij de handen in één geslagen met Jet van Dalfsen, van Brouwerij de Schans in Uithoorn. Na veel experimenteren is het ze gelukt om wietbier te brouwen, een primeur voor Nederland. Zondag 27 januari is het bier gepresenteerd.

Makkelijk was het niet om een lekker biertje te brouwen met cannabis. “Het was een lang proces, waarbij we gehuild en gevloekt hebben. De eerste test-batch rook en smaakte meer naar boerenkool dan naar bier,” aldus Heine. Maar de aanhouder wint, het is brouwmeester Erik toch gelukt een smakelijk biertje te brouwen. “We hebben een zeer hoogwaardig bier gemaakt, met een biologisch streekproduct.” Hij doelt op de wiet, die gekweekt is in de biertuin van de brouwerij, zonder het gebruik van pesticiden. De planten stonden er open en bloot, waren voor iedereen zichtbaar. Daarmee liepen de ondernemers best een risico: want dat betekende dat de planten vlak voor de oogst zouden kunnen worden meegenomen.”

Grootste gevaar voor de planten bleek echter de warme en droge zomer. “In de vakantie hadden we een schema voor het bewateren van de planten, om te voorkomen dat de oogst zou mislukken.” Het beste deel van de oogst was genoeg voor een badge van ongeveer 300 flesjes. Die gaan straks voor 6,95 euro over de toonbank. “Eén euro daarvan wordt gebruikt voor het helpen beschikbaar stellen van cannabis(olie). Om onverklaarbare redenen worden medicinale cannabisproducten niet vergoed, terwijl mensen er wel veel baat bij kunnen hebben. Een oplossing is om zelf planten te kweken, maar dat is niet voor iedereen weggelegd. Daarom is ons motto ‘Kweek je niet voor jezelf, kweek dan voor een ander’. Mensen die mee willen doen, leveren wij zaden en advies.”

In het bier gaat het om de geur en smaak van de cannabis. “Het werkt niet psychoactief. In het bier zit niet tot nauwelijks THC. Je moet minimaal een brouwketel van 200 liter leeg drinken, wil je er stoned van worden.” Het wietbier is voor Heine de kroon op zijn werk. Naast postbode en wijnhandelaar is hij voorvechter voor de legalisering van wiet. “Het gaat me niet alleen om het bier, maar ook om de boodschap. Over cannabis bestaan veel vooroordelen. Vaak wordt alleen naar de negatieve effecten gekeken. Gebruikers worden gestigmatiseerd. Het woord ‘gebruiker’ zegt al genoeg: waarom is iemand die wijn drinkt een consument en iemand die blowt een gebruiker?”

Heine wil laten zien wat er ook kan met cannabis. Koken bijvoorbeeld, zo liet hij eerder tijdens workshops zien. En nu is er dus wietbier. In de VS en Canada wordt daar al meer mee geëxperimenteerd, maar in Nederland staat het gebruik nog in de kinderschoenen. De ondernemer verwacht een groot succes. “Ik ben door verschillende partijen al benaderd die interesse hebben. Lokale winkeliers die het bier willen verkopen en grote brouwers, die benieuwd zijn naar het recept. Uiteraard blijft dat geheim…”

De mooiste portretten

2018, mijn eerste volledige jaar als zzp-er. Niet eerder maakte ik zoveel foto’s en artikelen in opdracht. Daarbij heb ik bijzondere mensen ontmoet, van jonge ondernemers vol plannen tot ervaren CEO’s, van verenigingsmensen tot ‘man van de straat’.  Ze vertelden over hun dromen, wensen en inzichten. Ik mocht top-fotografen interviewen uit binnen- en buitenland, die hun leven wagen aan de frontlinie, zich inzetten voor het behoud van bedreigde diersoorten of aandacht vragen voor misstanden of verborgen schoonheid in onze maatschappij.  Een leerzaam jaar dus, met mooie ontmoetingen. Met het aftellen naar 2019, een aantal favoriete portretten.

Hier als header @mevrouwdemolenaar, oftewel Christa Bruggenkamp. Ze is ambassadeur voor het bakkersvak, beheert een monumentale molen en bakt de lekkerste producten van grondstoffen die zoveel mogelijk uit de regio komen. Vorig jaar rond kerst ging ik op bezoek in Friesland. Het artikel plus foto’s verscheen begin dit jaar in het vakblad Bakkers in Bedrijf.

Kettinggesprek

Voor het Weekblad voor Ouder-Amstel heb ik dit jaar het Kettinggesprek mogen doen. Een groot interview dat als een ketting wordt doorgegeven. Elke kandidaat verzint een vraag voor de volgende. Sommige gesprekken zijn heel persoonlijk, anderen gaan vooral over liefhebberijen of werk. In de galerij hieronder zie je onder meer bio-boer Wes Korrel, die zich inzet voor de weidevogel; oud-politieman Piet van der Kamp (heerlijk die pretogen) en ondernemer Bas Filippini.

Margarine

Terugkijkend naar de foto’s die ik afgelopen jaar heb gemaakt, besef ik pas goed hoeveel mazzel ik heb. Als schrijver en fotograaf heb ik echt het leukste beroep ter wereld. Tuurlijk, er zitten ook weleens mindere opdrachten bij. 500 woorden schrijven over een type margarine, dat is niet echt mijn roeping.  Maar daar staan leuke en inspirerende ontmoetingen tegenover. Met de kinderburgemeesters van Amstelveen bijvoorbeeld; de architect van de Zuid-As: Pi de Bruijn, Amstelveens finest op literair gebied (de stadsdichters Koos Hagen en Matthijs den Hollander, en schrijver Jacobine van den Hoek), directeur Sportstad Heleen van Ketwich Verschuur (we delen de liefde voor Ajax), Ouderkerks troubadour Leo Meesters en de jongens van Kek bier, die gelukkig wel in waren voor ‘n geintje. En tot slot Ann Broertjes, één van de mooiste kettinggesprekken tot nu toe. Als paardenmeisje mag natuurlijk ook een foto van een pony niet ontbreken: hier Lotje en Twickel tijdens een gewonnen fotoshoot.

Ik heb nu al zin in 2019. Fijne jaarwisseling!

Sint Maarten

Wie is er vroeger niet met een lampion langs de deuren gegaan? Een hele belevenis, vooral voor het lichtje-op-batterij tijdperk. Je eigen creatie stond met een klein zuchtje wind in no time in de fik dankzij het brandende waxinelichtje.
Na een succesvolle ronde door de wijk kwam je terug met een berg snoep, waar je vervolgens heeeel lang op kon teren. Soms had je mazzel, en kreeg je zelfs een beetje geld.

Shiny Balls en Les Escargots

‘t Kampje lijkt zondag op een Frans dorpsplein. Het is prachtig weer, er klinkt Franse muziek. Er wordt bier en wijn gedronken. Voor het eerst wordt op ‘t Kampje het Ouderkerks Jeu de boules kampioenschap gehouden. 

De banen zijn ‘s ochtends in gereedheid gebracht. In plaats van grind is voor kunstgras gekozen. Op zes banen wordt gespeeld, 24 teams doen mee aan het toernooi. Een potje duurt twintig minuten. Veel deelnemers kunnen zich de jeu de boules toernooien bij Loetje nog goed herinneren. Tot zo’n vijf jaar geleden werd het toernooi aan de andere kant van de Amstel gehouden. Door de herinrichting van de buitenruimte is dat niet meer mogelijk. Medewerkers van DE BANQ hebben het toernooi naar ‘t Kampje gehaald.

De aankleding is van het plein is top, en de verplichte baretten voor de deelnemers maken het geheel helemaal af. Een aantal spelers heeft daarnaast een streepjes shirt uit de kast gediept. Om één of andere reden zijn streepjes nu eenmaal heel erg Frans.

Tijdens de eerste wedstrijd is het even aftasten. Hoe staat het met de kwaliteiten van de teamleden en hoe is de conditie van de baan? Na de eerste wedstrijd zijn de wedstrijdzenuwen eruit. Nu kan het echte werk beginnen.

Team Hofje is net klaar met de tweede wedstrijd. Ook deze ging verloren. “We gaan zo voor het kaasplankje,” aldus een van de teamleden. Ondanks het verlies zit de stemming zit er goed in.

Even verderop staat een groep jongens met een biertje in de hand. “Ons team heet Shiny Balls,” vertelt Sebastiaan, terwijl hij naar de glimmende jeu de boules ballen wijst. Het maakt een verdere uitleg overbodig. “We zijn op trainingskamp geweest in Zuid-Frankrijk.” Daar heeft het jongensteam volop geoefend. Een prima voorbereiding, ware het niet dat de omstandigheden in Ouderkerk anders zijn. “We hebben op een grindbaan geoefend.” Het kunstgras is daarom even wennen. Na een klinkende overwinning van 11-0, ging het bij het tweede potje gruwelijk mis. “We verloren met 10-4.” Naar de reden is het gissen. Was het de baan, nonchalance of een kwestie van zelfoverschatting? In de derde wedstrijd moet de knop om.

Uiteindelijk blijkt de gedegen voorbereiding niet genoeg voor de winst. Niet team Shiny Balls, maar Los Cojones schrijft het toernooi op zijn naam. Ze winnen de finale van Les Escargots en gaan naar huis met een prachtige bokaal. Zo komt er een einde aan een geslaagde middag. Niet alleen voor de organisatoren smaakt het toernooi naar meer. Ook de deelnemers hebben genoten van de sfeer. Volgend jaar weer?

Geplaatst in Weekblad voor Ouder-Amstel, 19 september 2018

Slob- en slootrace: vrijwillige duik in de modder

Dit jaar vond de tachtigste editie van het Waverfeest plaats. Van woensdag 8 tot en met zaterdag 11 augustus stond het buurtschap op zijn kop. Krat stapelen, kuilbanden gooien en de slob- en slootrace: zomaar wat vaste onderdelen van het feest. De laatste, de slob en slootrace, was dit jaar extra zwaar vanwege het regenachtige en frisse weer.

Vrijdag aan het einde van de middag is het feestterrein nagenoeg verlaten. Vanaf 18 uur wordt het steeds drukker – om 18.30 uur start de inschrijving voor de slob- en slootrace. Niet alleen mensen uit Waver doen mee. Ook uit omliggende plaatsen komen geïnteresseerden. Een deel van de deelnemers gaat voor de winst. In Noord-Holland wordt op verschillende plekken een dergelijke race gehouden. Er is zelfs een Nederlands Kampioenschap.

Vrijgezellenfeest

De meerderheid doet echter voor de lol mee. Of heeft geen keus: een jonge vrouw in roze overall viert haar vrijgezellenfeest met een duik in de modder. Inwoner Gerrit de Groot is moed aan het verzamelen. Hij heeft na jaren besloten weer eens mee te doen. “Het is toch een jubileumeditie,” verklaart hij zijn deelname. In het verleden ging dat goed. “Toen had ik een goede conditie.” Dit jaar ziet hij het wat dat betreft minder rooskleurig in. “Het zal wel wandelen worden in plaats van rennen.” Zijn ervaring komt hem goed van pas. “Je moet niet naar beneden springen, de sloot in, want dan kom je vast te zitten. Je moet zo plat mogelijk landen.”

Klaar voor de start

Zijn bril zit vast met elastieken, zodat hij deze niet kan verliezen. Hij twijfelt nog over zijn schoenen: aan of uit? Veel tijd heeft hij daarvoor niet: deelnemers moeten zich verzamelen. Met behulp van drie veewagens worden ze naar de start vervoerd. Het is inmiddels gaan regenen, het waait en het is koud. De deelnemers staan te popelen om te beginnen. Het water in de sloot is vast warmer dan de regen. Binnen mum van tijd zijn de eerste deelnemers al weer binnen. Niet Gerrit, maar Timo Kas finisht als eerste. Katinka Meijer is de eerste vrouw.

Geplaatst in Weekblad voor Ouder-Amstel,  15-08-2018