Category Archives: sport

Veeg-lympics

Binnen de paardenwereld worden stagiaires vaak beoordeeld op hun veegkwaliteiten. Je kunt veel aflezen aan de manier waarop iemand veegt. Het zegt bijvoorbeeld iets over het doorzettingsvermogen en perfectionisme.

Qua doorzettingsvermogen was er bij mij en tweelingzus Dagmar niets te klagen. Wat betreft het perfectionisme: dat had gerust wat minder gekund. Tot in den treuren veegden we vroeger de gangen aan en het parkeerterrein van manege De Witte Hoeve. We waren meer bezig met dergelijke klussen dan dat we pony’s knuffelden.

Ver met rijden ben ik misschien daarom nooit gekomen, al heb ik op Equito mijn rijden sterk verbeterd, maar op het gebied van vegen ben ik wel een topper. Ik zou mijn kansen heel aardig inschatten, mocht een stalgang aanvegen een Olympische discipline zijn. Het vegen bij Curling is voor mij wat dat betreft te min: daar wordt slechts een deel van de veegkwaliteiten aangesproken.

Gelukkig kan ik mijn talenten doorgeven aan de jeugd. Niet aan mijn eigen kroost, maar de Young Leaders op de manege. Tijdens een veegworkshop leerden ze de kneepjes van het vak en mochten ze hun kunsten tonen tijdens een heus veegparcours. Een eerste aanzet voor vegen als sportieve discipline. 😉 Zou het dan toch nog zover komen?

Bijzonder cadeau voor meiden sv Ouderkerk

De meiden van sv Ouderkerk mogen vrijdag 31 maart mascotte en ballenmeisje zijn bij de wedstrijd van de Ajax Vrouwen. Dit bijzondere cadeau is geregeld door de burgemeester, ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan van het meisjesvoetbal bij de Ouderkerkse club.

De Ouderkerkse dames verzamelen vrijdag ruim voor aanvang van de wedstrijd op Sportpark De Toekomst. Dat is de speellocatie van de Ajax Vrouwen. De jongere meiden zijn al op tijd de kleedkamer ingedoken: zij mogen straks als mascotte hand in hand met de spelers het veld oplopen. Dat betekent dat de helft van de meiden het Ajaxtenue mag dragen, de andere helft draagt de kleuren van ADO Den Haag.

Lindsey Keizerweerd

Negen oudere meiden zijn vanavond ballenmeisje. Van te voren hebben ze een brief gehad met daarin een korte uitleg. Daarin stond iets over welke kleding ze moeten dragen (trainingsbroek, sneakers) en dat ze vooral veel plezier moeten hebben. Het is voor de meiden de eerste keer dat ze naar de Ajax Vrouwen komen kijken. Favoriete spelers kunnen ze dan ook niet noemen, behalve Lindsey Keizerweerd. Ze speelt nu als linksbuiten bij ADO en heeft vier seizoenen bij sv Ouderkerk gespeeld. “Dat is ook de reden dat we voor deze wedstrijd gekozen hebben,” aldus wedstrijdsecretaris Danny de Wit.

ballenmeisjes-ajax-vrouwen-

Populair

Vlak voor de wedstrijd worden de ballenmeisjes meegenomen voor de laatste instructies. Jeugdcoördinator Rob Schwegler staat op een laatste ballenmeisje te wachten. “Het damesvoetbal wordt steeds populairder,” vertelt hij. “Dit seizoen hebben we weer een team een team erbij.” Ondanks dat de beperkte afstand zijn de dames nog niet eerder samen naar een wedstrijd van de Ajax Vrouwen geweest. “Ze hebben op vrijdagavond meestal andere plannen. Bovendien gaan de meiden liever zelf trainen en voetballen. De jongens gaan wel vaker naar wedstrijden kijken.”

Risicowedstrijd

De sfeer bij het vrouwenvoetbal is heel anders dan bij de mannen. Ajax – ADO is bij de mannen een risicowedstrijd, de sfeer is dan gespannen. Bij de vrouwen daar niets van te merken. Twee stewards staan bij de ingang, zij controleren alleen mensen met grote tassen. Er is geen agent te bekennen. Ook het voetbal is anders. “Het niveau is wat lager, evenals de snelheid van het spel,” aldus Schwegler. “Maar in de afgelopen jaren is de kwaliteit van het damesvoetbal snel omhoog gegaan. Dit jaar wordt zelfs het EK in Nederland gespeeld. Voordeel bij de vrouwen is dat ze na een overtreding snel weer opstaan. En er worden geen schwalbes gemaakt.”

mascottes-ajax-vrouwen

Mascottes

De ballenmeisjes staan inmiddels klaar. In Ajax-jas en met bal in de hand. Ook de mascottes komen naar buiten. De stadionspeaker heet iedereen welkom en noemt de opstellingen van beide teams. De muziek zwelt aan, het geluid van een hartslag klinkt door de speakers. Daar komen de speelsters het veld op, hand in hand met de Ouderkerkse meisjes. Ze lopen samen naar de middenstip en dan zit het aandeel van de mascottes erop. Ze mogen terug naar de kleedkamer.

Balcontact

De ballenmeisjes hebben hun positie naast het veld ingenomen. De wedstrijd is begonnen. De eerste minuten zijn ze een beetje gespannen. Het eerste balcontact is onwennig: waar moet de bal precies naartoe? Met het verstrijken van de minuten nemen ook de zenuwen af. De ballenmeisjes kunnen af en toe even kletsen met het publiek.

ballenmeiden-ajax-vrouwen-a

Anouk Hoogendijk

Tien minuten later komen de mascottes de kleedkamer weer uit. Ze zijn enthousiast, het was leuk om met de dames mee te lopen. Zij kunnen wèl een aantal speelsters noemen: Anouk Hoogendijk en Daphne Koster bijvoorbeeld. Spelen bij Ajax, dat willen ze allemaal. De weg om daar te komen is zelfs al bekend. Je moet namelijk eerst gescout worden. Daarnaast is het een kwestie van hard trainen, veel oefenen. Vanavond kunnen ze de kunst afkijken van de volwassen dames.

mascottes-ajax-vrouwen-ado

Rommelgoal

De Ajax Vrouwen winnen uiteindelijk met 1-0. De winnende treffer – een typische ‘rommelgoal’ – valt in de eerste helft en komt op naam van Marlous Pieëte.

Geplaatst in Weekblad voor Ouder-Amstel, 5 april 2017

‘En schaatser’

Ach ja vroeger. Toen het nog vroor dat het kraakte. Evert van Benthem nog stapels witte boterhammen met pindakaas at.  En naast boer, schaatser wilde worden.

Tegenwoordig is dat anders. Witte boterhammen, daar krijg je verstopping van. Brood, dat is op zich al riskant. Kun je zo maar dik van worden. Over pindakaas maar te zwijgen. Al die suikers. En wie wil er nog boer worden? Vriezen dat het kraakt, tja. Dat komt hier in Nederland zelden voor.

Groot was de vreugd dan ook dat er afgelopen weekend op sommige plekken wel voorzichtig geschaatst kon worden. Tuurlijk. Niet met een grote groep mensen tegelijk. En op veel plekken was het ijs nog veel te dun. Er werd daarom volop gewaarschuwd. Maar daar trok schaatsminnend Nederland zich niet zoveel van aan.  De schaatsen konden eindelijk uit het vet. De zon scheen, de lucht rook naar vorst. Heerlijk.

Zo ook op de kleine Poel in Amstelveen.

Jetsurf

En zo ben je op een druiligere zaterdag bij een wereldbekerwedstrijd Jetsurf. Jetsurf? Ehh, tja. Bij mij ging ook niet direct een belletje rinkelen. De sport heeft een hoog boys-with-toys gehalte.  Het jetsurfen doe je namelijk met een gemotoriseerd surfboard. Dat is even wennen. Tuurlijk, hartstikke leuk, die snelle surfplanken die schieten over het water. Maar het neemt iets van de romantiek weg (in de trant van ‘Geef me wind en zeilen’).  Voor aanvang van de wedstrijd liggen de surfplanken namelijk  op het droge als opgevoerde brommers te roken en ronken. In het water zijn ze meer op hun plaats.

Enfin, de sport is nog vrij jong en nu vooral voor de elite. De planken beginnen bij zo’n 10 duizend euro; een echt snelle kost minstens 15 duizend euro. Maar er wordt gewerkt aan een budgetvriendelijker exemplaar. De planken gaan zestig kilometer per uur en wegen zo’n 15 kilo.

In augustus vond de eerste wereldbekerwedstrijd in Nederland op de Bosbaan plaats. Er is een internationale competitie, met wedstrijden verspreid over de hele wereld. Interesse gekregen? Kijk op http://motosurf.nl.

Hup Klaas!

Kijk, dit soort opdrachten vind ik echt geen straf. Al te oud om idolaat te zijn van Huntelaar, maar het is toch een aardige voetballer. En ook van dichtbij ziet hij er helemaal niet verkeerd uit. En hij doet ook nog iets goed voor de wereld. Wat wil je nog meer?

Bij voetbalclub Roda’23 in Bovenkerk kwam Klaas Jan laatst op bezoek in naam van zijn foundation. Waar deze stichting precies voor staat is een beetje wazig, of in ieder geval veelomvattend: spelplezier, respect voor je club, mensen en de natuur, enzovoorts. Een nobel streven. En misschien, zoals de pessimisten onder ons al opmerkten: mooi zo’n stichting, dat is aftrekbaar van de belasting.

Hoe het ook zij, zondag 25 januari was Klaas Jan aanwezig bij Roda. Terwijl de klassieker zo’n 14 kilometer verder op gaande was (we gaan het er verder niet over hebben), was Klaas Jan uiterst geduldig. Hij ging braaf op de foto voor de pers,  zette ruim een uur lang handtekeningen (en dat zonder kramp) en poseerde voor selfies. Daarna deed hij nog vrolijk mee met wat voetbalspelletjes. Toch wel knap.

Rugby in het water

Elk jaar organiseren ze in het Ouderkerkse Amstelbad een waterpolotoernooi. Vaste prik voor een foto. Deelnemers slapen in een tentje op de velden, vlak naast het zwembad. Met die gemengde teams is het dolle pret. Het is vast het korfbal onder de watersporten. Maar goed. Waterpolo. Wat weet ik ervan. Niet veel. Weet alleen dat het geniepig kan zijn en gemeen. En dat je er sterk voor moet zijn, en goed moet kunnen mikken. Las net op een website dat het de eerste teamsport was op de Olympische Spelen (in Parijs, 1900). Dat kan. Het kan ook evengoed niet waar zijn. Maar het begon in ieder geval als rugby in het water. En het is gewoon leuk om er foto’s van te maken.

Langs de velden

Eens in de zoveel tijd mag ik me een waar sportverslaggever wanen. Nu de opdrachten voor de krant in Amstelveen een beetje opgedroogd zijn, is alle aandacht voor Ouderkerk. En zo kan het zijn dat ik afgelopen weekend voor de vijfde of zesde keer op bezoek mocht bij de lokale SV. Sportvereniging, that is. Daar aangekomen kon ik tot mijn opluchting ontdekken dat de arbiter van dienst nog in optima forma verkeerde en samen met 22 spelers vrolijk over het veld dartelde. Dat kan ook anders. Een eerder foto-avontuur hield na 22 minuten op omdat de scheidsrechter onwel werd. In die 22 minuten waren al meerdere spelers met een blessure ter aarde gestort, waardoor van feitelijke speeltijd weinig  overbleef.

Enfin. Ondanks dat de echte godenzonen een paar kilometer verderop spelen, zijn er toch parallellen te trekken tussen het ‘echte’ en het amateurvoetbal:

1. voetballers trekken rare bekken als ze aan het rennen zijn;

2. er zijn 22 spelers op het veld;

3. soms word je verrast met een mooie actie.

De grootste verschillen:

1. ze vallen vaak en zijn dan echt geblesseerd (bij de amateurs);

2. de grensrechter is duidelijk partijdig en vindt het niet nodig om dit te verbloemen (door uitgebreid zijn clubgenoten uit te kafferen);

3. er is iets minder publiek.

Zo zie je maar, foto’s maken bij SV Ouderkerk is gewoon the next best thing. Hier de helden in zwart-gouden jersey in actie tegen het Amstelveense NFC. Die ze genadeloos afdroogden met een 10-2 overwinning.