Krasse knaren

Zo’n 12 duizend renners verschenen zondag 16 oktober aan de start van de Amsterdam Marathon. Start en finish waren in het Olympisch Stadion. De route voer deelnemers verder langs ‘hoogtepunten’ van Amsterdam en omstreken, zoals het Rijksmuseum, het Vondelpark en de Amstel. Ook Amstelveen en Ouderkerk werden aangedaan. De lopers hadden fantastisch ‘loopweer’: een beetje fris maar wel met een lekker zonnetje.
Voor mij als toeschouwer was de marathon een kleurrijk feestje. Geweldig om te zien, al die verschillende mensen. Bij sommige lopers was de vermoeidheid al aardig van het gezicht af te lezen; anderen waren nog zo fris als een hoentje. Sommige lopers hadden echt nagedacht over hun outfit, zoals een Avatar-lookalike: blauw beschilderd en lopend op blote voeten, of deelnemers met grappige T-shirts met teksten als ‘runnig sucks’. Het viel me wel op dat de meeste vrouwelijke deelnemers een kop kleiner waren dan ik. Ook het aantal ‘krasse knarren’ vond ik bijzonder: ik heb echt een hele hoop 60-plussers gezien. Maar het meest intrigerende vond ik de mensen met rare loopjes: hen heb ik vol bewonderding nagestaard. Hoe is het mogelijk dat mensen met zulke rare loopjes de finish halen?!

Enjoy the Ride

Het Equito-promotieteam deed zaterdag 2 april mee aan Enjoy the Ride in het Amsterdamse Bos: een buitenrit georganiseerd door de FNRS en KNHS. De buitenrit vormde de aftrap voor het ‘buitenrijseizoen’. De paardensportbonden wilden met de rit extra aandacht vragen voor verkeersveiligheid. De bonden hadden echter een beetje knullig over de rit gecommuniceerd, waardoor de boodschap niet echt is overgekomen. Helaas blijkt in de praktijk dat veel mensen niet weten hoe ze moeten omgaan met paarden in het verkeer. Dat ze bijvoorbeeld vaart moeten minderen, met een ruime boog om het paard heen moeten sturen en dat toeteren zeker niet bevorderlijk is voor de verkeersveiligheid. Ook als je eenmaal in het bos bent, valt het soms niet mee om lekker te genieten. Vooral als je paard honden niet zo ziet zitten en er een keffertje achter je aan zit, terwijl de eigenaren verderop je een beetje schaapachtig aankijken om te zien of je op je paard kan blijven zitten. Tja. Dat maakt het buitenrijden toch een tikje minder leuk. Zo ben ik gister na lange tijd weer in het Bos geweest. Het ging eigenlijk heel goed, en we gingen lekker hard. Maar hier en daar waren er toch wat ergernissen. Jammer genoeg zet ik dat soort dingen niet zo makkelijk van me af. ‘Je moet er gewoon van genieten,’ een goed bedoeld advies van mijn partner. En alhoewel ik ook zeker heb genoten van de bosrit, toch zou ik graag mezelf af en toe via een knopje in de ‘relax-mode’ willen kunnen zetten …Ofwel, ik zou zo graag iets meer een held willen zijn!

tekstschrijver en fotograaf