Tag Archives: Amsterdamse Bos

jonge woudlopers

Fikkie stoken, speurtochten doen, overnachten in een tentje in het bos: de dingen die de scouting doet zijn allemaal tof. En toch. Er kleeft iets aan de scouting. Een club voor de braafste jongetjes van de klas. Voor mensen zonder balgevoel. Alle avonturen van Kwik, Kwek en Kwak als jonge woudlopers ten spijt, de scouting heeft nog steeds geen flitsend imago. Grotendeels te danken aan het uniform en het scoutinglingo.

Op zich geen probleem natuurlijk, dat imago. Zo is er ook een plek voor kinderen (of ouders) die geen zin hebben in voetbal of hockey. En uit verhalen blijkt het met de braafheid wel mee te vallen. Er zitten voordelen aan een ‘gemengde’ hobby.

Even de weg kwijt – ‘maar we zijn niet verdwaald’

Elk jaar kampeert een groot aantal scouts in het Amsterdamse bos. Een weekend lang op avontuur in het bos: met speurtochten, knakworsten opwarmen boven een zelfgemaakt vuurtje, nieuwe vrienden maken en grootse verhalen onder de sterrenhemel. Jammer van dat uniform.

Jetsurf

En zo ben je op een druiligere zaterdag bij een wereldbekerwedstrijd Jetsurf. Jetsurf? Ehh, tja. Bij mij ging ook niet direct een belletje rinkelen. De sport heeft een hoog boys-with-toys gehalte.  Het jetsurfen doe je namelijk met een gemotoriseerd surfboard. Dat is even wennen. Tuurlijk, hartstikke leuk, die snelle surfplanken die schieten over het water. Maar het neemt iets van de romantiek weg (in de trant van ‘Geef me wind en zeilen’).  Voor aanvang van de wedstrijd liggen de surfplanken namelijk  op het droge als opgevoerde brommers te roken en ronken. In het water zijn ze meer op hun plaats.

Enfin, de sport is nog vrij jong en nu vooral voor de elite. De planken beginnen bij zo’n 10 duizend euro; een echt snelle kost minstens 15 duizend euro. Maar er wordt gewerkt aan een budgetvriendelijker exemplaar. De planken gaan zestig kilometer per uur en wegen zo’n 15 kilo.

In augustus vond de eerste wereldbekerwedstrijd in Nederland op de Bosbaan plaats. Er is een internationale competitie, met wedstrijden verspreid over de hele wereld. Interesse gekregen? Kijk op http://motosurf.nl.

Picture Perfect

Het leek wel een pretpark, het bloesempark in het Amsterdamse Bos. De omstandigheden waren dan ook perfect: mooi weer en prachtig lichtroze bloesems. Picknicken in het park, verstoppertje spelen tussen de bomen: het leek wel een sprookje. Wel een druk sprookje overigens,  zoveel mensen op een kluitje. Ongestoord foto’s maken was er niet bij. Maar toch mooi dat mensen nog zo van een natuurverschijnsel kunnen genieten.

Huizen bouwen voor beesten in het bos

Onder de noemer ‘Natuur is een feest’ worden regelmatig activiteiten georganiseerd in het Amsterdamse Bos. Kabouterhuisjes bouwen, kaboutersoep brouwen en survivallen: ik heb het allemaal al eens mogen meemaken. Afgelopen zondag mocht ik weer en deze keer heb ik zelfs kennis mogen maken met het brein achter de activiteiten: Bart. Of in dit geval Beer Bart, want zo was hij uitgedost.

Een groep kinderen ging zondag met hem het bos in, om huizen te maken voor de bewoners van het bos. Maar voordat het zover was, werden eerst een aantal vrijwilligers als egeltjes onder bladeren begraven. Gelukkig hoefden ze niet daar de rest van de middag te blijven zitten.

Daarna werd de groep opgesplitst. Kinderen konden uit verschillende dieren kiezen, die al dan niet als inheems herkenbaar waren: een kraai, een wolf (nu heeft dan toch de eerste wolf de Randstad bereikt), een spin (wel een mega-exemplaar) en dino’s. Die waren nog over vanuit het park.

Bijna zonder strubbelingen gingen de kinderen aan de slag. Het spinnenweb bleek het populairst, maar ook de dino’s mochten niet klagen. Bouwers die klaar waren, gingen met Beer Bart op zoek naar de echte bewoners van het bos. Pissebedden, wormen en allerlei torretjes.

En zo kwam aan een constructieve voormiddag een einde, want eerlijk is eerlijk, er moest ‘s middags gewoon voetbal worden gekeken. Sommige vaders konden bijna niet wachten op het einde van de creatieve uitspatting. Tja, dat heb  je met de klassieker.

Ridders en wapengekletter in het bos

Zaterdagmiddag in het bos. Zon en wolken wisselen elkaar af. Van de voorspelde regen is geen spoor te bekennen, wel ziet het er af en toe dreigend uit. Van het Arenaterrein klinken middeleeuwse klanken. Het terrein is omgetoverd tot middeleeuws dorpje, compleet met kraampjes, ridders en wapengekletter. Voor bezoekers is het bijna alsof ze in een tijdmachine zijn gestapt en eeuwen terug zijn gegaan in de tijd.

Bij het betreden van het terrein worden bezoekers onthaald met middeleeuwse muziek. Twee muzikanten bespelen een soort doedelzak en de vermoedelijke voorloper van een accordeon. De sfeer zit er meteen lekker in. Om het veld staan een groot aantal kraampjes, waar allerhande handelswaar kan worden gekocht. Van houten zwaarden voor kinderen tot vervaarlijk uitziende wapens voor volwassenen. Ook is er wijn te koop, logisch, want in de Middeleeuwen dronk men liever wijn of bier dan water. Tot zover is de illusie van een middeleeuws dorp geslaagd. Tot je het levensgrote bordje in de wijnkraam ziet: ‘je kunt hier pinnen’. Dit middeleeuws dorp is zijn tijd ver vooruit.

Gelukkig zorgt de smid, die even verderop bezig is, voor afleiding. Hij vertelt over zijn werk terwijl hij met een hamer op gloeiend metaal staat te rossen. Ouders en kinderen luisteren vol interesse. Bij de andere kraampjes is het rustig, alleen op het midden van het veld is het een drukte van belang. Kinderen kunnen daar meedoen aan verschillende ridderspelen. Boogschieten, kussengevechten, ringsteken en over een evenwichtsbalk lopen tussen zwaaiende zakken door. Het boogschieten en ringsteken zijn populair: daar staan kinderen in een rij te wachten.

Ringsteken
Ringsteken

Bij het ringsteken krijgen de kinderen een pluchen paard om: net een zwemband, alleen dan in de vorm van een paard. Vervolgens moeten ze zo snel mogelijk met een lange stok drie bordjes op de grond omduwen. Met dezelfde lange stok moeten ze daarna proberen drie ringen om de stok te krijgen. Vooral het laatste vraagt opperste concentratie. Denkrimpels ontstaan en tongen worden naar buiten gestoken. Het lijkt net echt.

Als alle activiteiten met succes zijn afgerond, worden de kinderen geslagen tot echte ridders. Daarbij moet een eed worden afgelegd. De ridders in spe moeten niet alleen beloven zich netjes te gedragen, maar vanaf nu ook hun bord leeg eten. Kijk, zo kan een uitje pedagogisch worden uitgebuit.

Riddertoernooi
Riddertoernooi

Om 16 uur begint het echte spektakel: het riddertoernooi, waarbij de ridders elkaar met een lange lans te lijf gaan. De ridders van de graafschappen Gelre en Bourgondië strijden om de eer. Om de beurt rijden de ridders van beide graafschappen elkaar met een zware lans tegemoet. Hout versplinterd terwijl de stoere paarden niet verblikken of verblozen. Dan gaat het mis: een van de ridders wordt geraakt en valt van zijn paard. Is het echt of is het show? Lastig te zeggen. Waar vroeger de meeste punten werden toegekend aan de ridder die de ander van zijn paard wist te lichten, is dat bij een ridderspel in de 21ste eeuw eigenlijk niet de bedoeling.. Gelukkig valt het mee en kan de ridder het toernooi afmaken. Graafschap Bourgondië wint en voor het publiek wordt een ereronde verreden.

Op de foto
Op de foto

Na de show verdringen ouders en kinderen zich om de ridders te paard: er mogen foto’s worden gemaakt. Na een paar minuten hebben de paarden en ridders er genoeg van: het is warm in zo’n kostuum en de paarden gaan liever gras eten. De winnende ridder klimt van zijn paard en loopt weg, maar niet voordat hij zijn stoere ros een kus op zijn neus heeft gegeven. Tja, ridders hebben ook gevoel.

Geplaatst in Amstelveen Dichtbij, 19 augustus 2015 

Overleven in het bos

In het Amsterdamse Bos worden onder de vlag van ‘Natuur is een feestje’ geregeld activiteiten voor kinderen georganiseerd. Kabouterdorpen bouwen, op zoek naar eten in het bos en hutten maken: alles om dichter bij de natuur te komen. Zondag 26 juli staat overleven in het bos op het programma. Of de deelnemers het einde van de activiteit halen is nog een beetje de vraag: vanwege de storm die zaterdag over ons land raasde is het gevaarlijk in het bos. Er kunnen zomaar grote takken afbreken.

Een beetje gevaar hoort echter bij het survivallen, dus de groep van tien kinderen gaat enthousiast op pad. Begeleidster Marty wil eerst weten van de kinderen of ze weten wat survivallen betekent. Klimmen en hutten bouwen, vindt één van de jongens. Ik kan Engels, roept een ander. In het bos slapen en dingen vinden, is de omschrijving die het best past. Marty wil vervolgens weten wat je kunt eten als je moet overleven in het bos.  “Pannenkoeken!” roept een van de kinderen. Op zich geen gek idee met een pannenkoekenhuis in het bos. Maar ze is eigenlijk op zoek naar andere dingen. “Appels en peren!” roept een ander. Ook die zijn over het algemeen niet in een bos verkrijgbaar. Bessen, wilde aardbeien en bramen zijn dat wel. Marty stelt voor brandnetels te eten. Dat vinden de kinderen een raar idee.

Een hut bouwen, dat hoort bij overleven in het bos. Gelukkig is er al een mooie hut gemaakt, deze moet alleen nog worden bedekt met bladeren. Niet alleen om te zorgen dat deze waterdicht wordt, de hut is dan ook minder zichtbaar vanaf het pad. De kinderen gaan op zoek. Door de storm zijn er volop bladeren voor handen.

overleven bos 2

Vervolgens is het tijd om wapens te maken, want om voedsel te vinden zal gejaagd moeten worden. De kinderen mogen kiezen uit een katapult, speer of pijl en boog. De katapult wordt het vaakst gekozen, ook omdat gevorkte takken makkelijk te vinden zijn. Een tak en een elastiek en je bent klaar. Dan hoeft alleen nog maar munitie worden gezocht: steentjes of beukennootjes doen het prima.

Bij het maken van de speer wordt het weer een beetje spannend. De scherpe punt aan het einde wordt met behulp van een mes gemaakt. Papa’s en mama’s kijken toe en uiteindelijk blijven alle vingers gespaard.

overleven-bos-3

Tijd om het wapentuig te testen, je moet immers wel van je wapen op aan kunnen. Over de vangst wordt wisselt gedacht. Konijnen eten, dat vinden de meesten maar niets. Muizen en ratten kunnen ook niet op veel enthousiasme rekenen. Sushivis daarentegen..

overleven bos 4

Tot slot wordt een klein vuurtje gemaakt, de jongens en de meiden in aparte groepjes. Droog hout, verdroogd gras en kleine twijgjes worden op een hoopje gegooid. De meisjes krijgen allemaal een vuurmaker, waarmee vonkjes kunnen worden gemaakt. Het maken van een vuurtje valt niet mee. Het waait hard en hoe hard ze het ook proberen, ze krijgen geen vonkjes. Als uiteindelijk een van de moeders helpt is het na één vonkje al raak. Tja, als je gaat overleven in een bos kun je maar beter je moeder bij je hebben. Interesse? Houdt de website van het bos in de gaten voor activiteiten: www.amsterdamsebos.nl.

Geplaatst in Amstelveen Dichtbij, 29 juli 2015

Bloesemfeest

Wiehoe! De goden zijn ons kennelijk goed gezind dit jaar. Qua bloesemfestival dan. De bomen stonden dit jaar namelijk tijdens het Cherry Blossom Festival in bloei, en niet daarvoor of erna. Had ik nog niet eerder meegemaakt. Verder was het overigens weer veel van hetzelfde. Gelukkig had ik dit jaar voor alle saaie toespraken van start gingen, al voldoende leuke foto’s. Waaronder deze van een demonstratie van Japanse vechtsporten. Mooi die politieagenten die zwijgend toekijken.