Tag Archives: Freelance tekstschrijver

you should be dancing!

Dansen heb ik altijd heerlijk gevonden. Nou ja – het verplichte jaartje jazzballet tijdens onze jeugd tel ik gemakshalve even niet mee. Van Smithy’s Palace (blijf van m’n kont af!) tot LOCO in Steenwijk, naar de echt leuke feestjes in Amsterdam en Utrecht (bijv. Noodlanding! in Paradiso, en feestjes in Tivoli, De Melkweg en Odeon). Memorabel waren ook de zwoele zomeravonden in openlucht discotheken op Sardinië. Echt dansen van vroeg tot laat komt er niet meer zo vaak van. Al ben ik in de huiskamer & tijdens feestjes en partijen niet te stoppen 😉

Des te leuker het salsafeestje bij de BANQ. Het terras was omgetoverd in een tropisch strand (goed gelukt, de temperatuur hielp met 30 graden ook goed mee 😉 en daar kon op blote voetjes gedanst worden. Genieten. Ondanks mijn beperkte vaardigheden in het kopiëren van danspasjes (vooral wanneer het gespiegeld moet raak ik steevast in de knoop), werd het toch een feestje. Niet in de minste plaats vanwege fijne danspartners.

De aanleiding van het strandfeestje was minder feestelijk. Pop-up restaurant de BANQ moet na 2,5 jaar ermee stoppen. Het huurcontract is afgelopen. In de afgelopen jaren werd door het team van de BANQ van alles georganiseerd voor Ouderkerk, dat daardoor uit de slaapstand werd gewerkt. Er waren nog allerlei plannen voor nieuwe initiatieven, maar die moeten voorlopig de ijskast in. Hopelijk hoeven ze daar niet jaren te blijven. Chefkok Bart van Oijen gaat graag een nieuwe uitdaging in Ouderkerk aan. De gebroeders Van Wieringen (van Kek!) zien niets liever dan hun droom in vervulling gaan: een brouwpub die kan uitgroeien tot nieuwe huiskamer van Ouderkerk, met naast een biertje, een bijpassende kaart en ruimte voor entertainment zoals een kleinschalig theater.

Shiny Balls en Les Escargots

‘t Kampje lijkt zondag op een Frans dorpsplein. Het is prachtig weer, er klinkt Franse muziek. Er wordt bier en wijn gedronken. Voor het eerst wordt op ‘t Kampje het Ouderkerks Jeu de boules kampioenschap gehouden. 

De banen zijn ‘s ochtends in gereedheid gebracht. In plaats van grind is voor kunstgras gekozen. Op zes banen wordt gespeeld, 24 teams doen mee aan het toernooi. Een potje duurt twintig minuten. Veel deelnemers kunnen zich de jeu de boules toernooien bij Loetje nog goed herinneren. Tot zo’n vijf jaar geleden werd het toernooi aan de andere kant van de Amstel gehouden. Door de herinrichting van de buitenruimte is dat niet meer mogelijk. Medewerkers van DE BANQ hebben het toernooi naar ‘t Kampje gehaald.

De aankleding is van het plein is top, en de verplichte baretten voor de deelnemers maken het geheel helemaal af. Een aantal spelers heeft daarnaast een streepjes shirt uit de kast gediept. Om één of andere reden zijn streepjes nu eenmaal heel erg Frans.

Tijdens de eerste wedstrijd is het even aftasten. Hoe staat het met de kwaliteiten van de teamleden en hoe is de conditie van de baan? Na de eerste wedstrijd zijn de wedstrijdzenuwen eruit. Nu kan het echte werk beginnen.

Team Hofje is net klaar met de tweede wedstrijd. Ook deze ging verloren. “We gaan zo voor het kaasplankje,” aldus een van de teamleden. Ondanks het verlies zit de stemming zit er goed in.

Even verderop staat een groep jongens met een biertje in de hand. “Ons team heet Shiny Balls,” vertelt Sebastiaan, terwijl hij naar de glimmende jeu de boules ballen wijst. Het maakt een verdere uitleg overbodig. “We zijn op trainingskamp geweest in Zuid-Frankrijk.” Daar heeft het jongensteam volop geoefend. Een prima voorbereiding, ware het niet dat de omstandigheden in Ouderkerk anders zijn. “We hebben op een grindbaan geoefend.” Het kunstgras is daarom even wennen. Na een klinkende overwinning van 11-0, ging het bij het tweede potje gruwelijk mis. “We verloren met 10-4.” Naar de reden is het gissen. Was het de baan, nonchalance of een kwestie van zelfoverschatting? In de derde wedstrijd moet de knop om.

Uiteindelijk blijkt de gedegen voorbereiding niet genoeg voor de winst. Niet team Shiny Balls, maar Los Cojones schrijft het toernooi op zijn naam. Ze winnen de finale van Les Escargots en gaan naar huis met een prachtige bokaal. Zo komt er een einde aan een geslaagde middag. Niet alleen voor de organisatoren smaakt het toernooi naar meer. Ook de deelnemers hebben genoten van de sfeer. Volgend jaar weer?

Geplaatst in Weekblad voor Ouder-Amstel, 19 september 2018

De ‘jongens’ van Kek

In Ouderkerk zorgen (jonge) ondernemers voor leven in de brouwerij. Daarmee nemen ze het stokje over van Hans Out, jaren initiator van allerhande activiteiten in het dorp. Marcel en Erwin van Wieringen nemen dat ‘leven in de brouwerij’ heel letterlijk: ze brouwen een eigen biertje, hebben een proeflokaal en runnen, samen met een chef-kok en wijnkenner, een restaurant. In het Kettinggesprek in het Weekblad voor Ouder-Amstel vertellen ze over de geschiedenis van het biertje, de historie van het proeflokaal en hun toekomstplannen.

Hoe is het KEK! bier ontstaan?

“We hebben het merk gelanceerd in 2015. Daar ging een heel proces aan vooraf. We zijn begonnen als hobbybrouwers. Via internet bestelden we een starterskit, waar we alleen water, gist en suiker hoefden toe te voegen om bier te maken. Dat was een beetje saai. Daarom zijn we gaan experimenteren. Ook zijn we cursussen gaan volgen, onder meer bij amateurbrouwersvereniging ‘t Wort Wat. Daar hebben we veel kennis opgedaan. Bij oma in de bijkeuken zijn we begonnen met brouwen. Vandaar de naam van het biertje: Kek was de bijnaam van opa. Hij is bijna dertien jaar geleden overleden. De bijkeuken was echter al snel te klein. Een dag brouwen leverde drie kratjes bier op. Daarom moesten we op zoek naar een andere oplossing. Onze eerste batch is gemaakt bij een brouwerij in Raalte. Daar hoef je enkel je recept af te geven en dan wordt je bier gebrouwen. Dat vonden we maar niets, veel te makkelijk. We willen zelf brouwen. We hebben een plek gevonden in Rotterdam, waar we samen met een groepje nationale brouwers een brouwgilde hebben opgezet. Twee dagen per week gaan we naar Rotterdam om ons bier te brouwen.”

Jullie doen alles zelf?

“Ja, van het brouwen tot het vullen van de flesjes, de distributie, administratie en acquisitie. Al hebben we voor dat laatste niet veel tijd gehad de afgelopen maanden. In de winter hebben we bijvoorbeeld met een bar bij de schaatsbaan op het Museumplein gestaan.”

Wat betekent het Proef-lokaal voor jullie?

“Opa was jarenlang voorzitter en later erelid van De Amstelbocht. Als ukkies kwamen we hier al. Met het Proef-lokaal is de cirkel rond: Kek komt terug op de ijsbaan. Het partnerschap met Bart en Paul (DE BANQ) hebben we aan het proeflokaal te danken.”

Hoe is het om met je broer samen te werken?

“We kennen elkaar goed, ik zou niet weten of ik het met iemand anders zou kunnen,” aldus Erwin. “Het scheelt dat we elkaar zo goed kennen. Al kan het tricky zijn om met familie samen te werken, daar waarschuwen mensen wel voor. Gelukkig hebben we andere eigenschappen en kwaliteiten, zodat we elkaar goed aanvullen,” vindt Marcel.

Zowel DE BANQ als het Proef-lokaal zijn tijdelijk, hoe gaan jullie daar mee om?

“Als ondernemer is dat wel lastig. Gelukkig is het huurcontract voor het Proef-lokaal net met twee jaar verlengd. We zijn in Ouderkerk wel op zoek naar iets vast. De pastorie lijkt plots weer een mogelijkheid – en zou ideaal zijn voor een brouwerspub: een plek waar we op kleine schaal kunnen brouwen en ons bier kunnen schenken. Met de tuin is het perfect voor jonge gezinnen. Bovendien is het een van de weinige panden in Ouderkerk waar ruimte is voor een aanleglocatie voor bootjes. Op de eerste etage zou een bed & breakfast kunnen komen. In Ouderkerk hebben we nog niet zoiets, we denken zelf aan ‘Brouwen – Babbelen – Borrelen – Bed & Breakfast’. Het past binnen de plannen om Ouderkerk bruisender te maken. Niet alleen voor Ouderkerkers zelf, maar ook voor toeristen. Die zullen in de toekomst meer richting Ouderkerk komen. We zien dat nu al bij ons Proef-lokaal.”

Houden jullie met al die werkzaamheden nog quality time over?

“Als ondernemer gaat het werk 24/7 door. Nu gaat al onze tijd en geld in het bedrijf. We zitten nu in het derde jaar van onze onderneming: het jaar om te beslissen om er mee door te gaan of te stoppen. We hebben voor het eerste gekozen. Het hebben van een vaste plek is echter wel belangrijk voor de toekomst van ons bedrijf. Als we dat voor elkaar hebben, houden we hopelijk meer tijd over. Uiteindelijk is vrije tijd het kostbaarste bezit voor een ondernemer. Gelukkig halen we veel voldoening uit het harde werken, we maken het mensen graag naar de zin, en hopelijk wordt dit gewaardeerd.”

Deel van het Kettinggesprek, gepubliceerd in het Weekblad voor Ouder-Amstel, 9-5-2018 

Sprookjesachtige kerk

Een van de meest markante bouwwerken van Amstelveen is de Urbanuskerk in Bovenkerk. De kerk, gebouwd in neogotische stijl, staat op een idyllische plek, aan de rand van het Amsterdamse Bos. De spitse zeskantige kerktoren van ruim 65 meter heeft een sprookjesachtige uitstraling. Dankzij een jarenlange en kostbare restauratie ziet de kerk er weer piekfijn uit. Daarmee kan het landmark van Amstelveen jaren vooruit.

De kerk is ontworpen door architect Pierre Cuypers. Cuypers, bekend van onder meer het Rijksmuseum en Centraal Station in Amsterdam, was verantwoordelijk voor het ontwerp van een groot aantal kerken in Nederland. De Urbanuskerk is tussen 1873 en 1889 gebouwd. Het is een driebeukige neogotische hallenkerk met transept.

Bouwfoutjes

De toren vertoont gelijkenis met de toren van de Sint-Bonifatiuskerk in Leeuwarden, die enkele jaren daarvoor door Cuypers was ontworpen. Dat is een kenmerk van zijn ontwerpen. Naast een pallet van vaste kleuren, komen vaak onderdelen terug uit eerdere bouwwerken. Een ander kenmerk van Cuypers’ bouwwerken zijn foutjes in het ontwerp die later aan het licht komen. In zijn eerste bouwwerk, een jachtslot van drie verdiepingen hoog, vergat hij een onmisbaar element: de trap. Bij de Urbanuskerk liet hij na de torenspits te verankeren aan het metselwerk. Dit mankement werd duidelijk tijdens een grote storm, waarbij de toren van de kerk werd afgeblazen.

De kerk heeft een bewogen geschiedenis. Dat begint al voor de bouw van de kerk. Pastoor Brouwers werd vanuit Amsterdam naar Amstelveen gestuurd om in de polder een kerk te stichten. Brouwers stemde in met de ‘verbanning’, maar gaf wel opdracht om de grootste toren van Amstelland te bouwen. De toren werd in de Tweede Wereldoorlog gebruikt door de Duitsers. In de toren bevindt zich een wachthuisje dat aan die tijd herinnert.

Restauratie

De recente geschiedenis van de kerk wordt vooral gekenmerkt door de restauratie, van 2010 tot 2016. Deze was hard nodig. Door de verzakking van de kerk (met 19 centimeter), komen er scheuren in de gewelven. In 2009 vallen stenen naar beneden. De veiligheid van de parochianen komt in het geding en de kerk moet in 2010 worden gesloten. Uit onderzoek blijkt dat de houten paalfundering niet meer voldoet. Deze moet als eerste worden aangepakt.

Na het aanpakken van de fundatie, komt de toren aan bod. Die wordt zowel aan de binnen- als buitenkant grondig bekeken en waar nodig gerestaureerd. Leiwerk moet worden vervangen, evenals het dakbeschot en het loodwerk. Voor het laatste zijn vakmensen nodig uit Duitsland. Het hout onder het lood is aangetast door schimmel en moet eruit. Het haantje op de spits wordt opnieuw verguld, evenals de wijzers van de klok. Die blijkt van oorsprong donkerblauw te zijn geweest. Ook dat wordt in ere hersteld.

4 miljoen euro

Naast de toren wordt werk aan de kerk zelf verricht. Te veel om hier op te noemen, maar te denken valt aan herstelwerkzaamheden aan metsel- en voegwerk, het terugbrengen van oorspronkelijke decoraties en het vervangen van de kerkvloer. In 2016 is men voorlopig klaar met restaureren. De kerk kan weer open. Natuurlijk, er staat nog een aantal zaken op het wensenlijstje. Op dit moment wordt bijvoorbeeld het in de jaren negentig aangekochte Anneessen orgel in elkaar gezet. Kosten: 100 duizend euro. Dat komt bovenop de kosten van de totale restauratie: 4 miljoen euro. Dit bedrag is bij elkaar gebracht met hulp van verschillende subsidies en fondsen, onder meer van Rijk en provincie. De parochie heeft zelf ook een groot deel van de kosten betaald.

Niet alleen kerkgangers kunnen genieten van de gerestaureerde kerk. Regelmatig vinden er voorstellingen plaats, te vinden op www.vriendenbovenkerkseurbanus.nl. Daarnaast is de kerk te bezichtigen tijdens Open Monumentendag en de Open Torendag. De toren kan deels worden beklommen. Op de uurwerkzolder is een klein museum ingericht en kan vanuit raampjes van het uitzicht worden genoten. Helemaal naar boven kan niet, vanwege de steile trappen en lage balustrade.

Gepubliceerd in o.a. Amstelveens Nieuwsblad, 15 november 2017

Varvara wil Amstelveense kinderen een stem geven

Varvara Denisova (11) is de nieuwe kinderburgemeester van Amstelveen. Ze komt oorspronkelijk uit Rusland en woont al acht jaar in Amstelveen, in de wijk Middenhoven. Onlangs werd ze bij de verkiezing voor de kinderburgemeester uit drie kandidaten gekozen. Haar idee om Amstelveense kinderen een stem te geven via een platform, werd door de jury enthousiast ontvangen.

Via het platform kunnen kinderen de nieuwe kinderburgemeester onder meer voorzien van ideeën. Dat is niet alles.“ Kinderen moeten er ook terecht kunnen voor informatie, bijvoorbeeld over minder gangbare hobby’s als cactusplantjes sparen en bordspelletjes doen,” aldus Varvara. Ook kunnen nieuwtjes worden uitgewisseld en contacten gelegd. “Informatie over evenementen en dingen die gebeuren in Amstelveen worden ook gedeeld op het platform. Het platform is bedoeld voor kinderen, maar ouders en opa’s en oma’s kunnen het ook gebruiken,” verzekert Varvara.

Verkiezing

Ze zag op haar school een poster over de verkiezing voor de nieuwe kinderburgemeester van Amstelveen. “Het leek me leuk om mee te doen. Als kinderburgemeester kun je namelijk andere kinderen helpen.” Haar ouders moesten wel worden overtuigd. “Ik heb met mijn ouders gepraat en ze vonden het goed. Vanaf dat moment heb ik aan mijn plan gewerkt. We hebben ook een filmpje gemaakt.” Haar ouders zijn nu vooral heel trots op hun dochter. “We waren eerst heel zenuwachtig: zou Varvara de nieuwe kinderburgemeester worden?” aldus het jongere zusje van Varvara. “Het is goed dat ze is gekozen. Ik wilde heel graag dat ze kinderburgemeester zou worden.”

Verkeerssituatie

De situatie voor kinderen is in Amstelveen eigenlijk al goed, vindt Varvara. Ze weet zo even niet iets wat beter kan. “Dat hoop ik via het platform van kinderen te horen.” Na even nadenken schiet haar toch iets te binnen. “Mijn vriend heeft het wel eens over een fietspad met daarin een scherpe bocht. In de bocht heb je geen goed zicht. Daar zou een spiegel moeten worden geplaatst, zodat je geen botsingen krijgt.”

Zangfietspad

Haar favoriete plekken in Amstelveen zijn het Amsterdamse Bos en het zangfietspad. Niet alleen omdat je daar kunt zingen; de naastliggende poel is prachtig, evenals de bloemen. En je kunt er soms een historische tram zien rijden. Ze is graag in de natuur. “Klimmen, dansen, tekenen, schilderen, zingen, acteren,” somt ze haar hobby’s op. Ze is niet bang dat het kinderburgemeesterschap niet te combineren is met school.

Mini-burgemeester

Als kinderburgemeester ziet Varvara zichzelf als stem van alle Amstelveense kinderen. “De ideeën van de kinderen geef ik door aan de burgemeester, dan kan zij er misschien iets mee doen.” Varvara ziet er in haar mooie jurk, keurige vlechten en met haar chique tas al uit als een echte burgemeester. Dat wil ze later misschien wel worden. “Of juf, want ook dan kan ik kinderen helpen.”

Gaaf

De kinderen in haar klas vinden het ‘gaaf’ en ‘tof’ dat ze is gekozen. “Kinderen vragen aan mij wat het inhoudt om kinderburgemeester te zijn. Ook willen ze regelmatig weten waar ik geweest ben. Die vragen vind ik alleen maar leuk.”

Gepubliceerd in Amstelveens Nieuwsblad, 26 juli 2017