Tag Archives: Amstelveens Nieuwsblad

jonge woudlopers

Fikkie stoken, speurtochten doen, overnachten in een tentje in het bos: de dingen die de scouting doet zijn allemaal tof. En toch. Er kleeft iets aan de scouting. Een club voor de braafste jongetjes van de klas. Voor mensen zonder balgevoel. Alle avonturen van Kwik, Kwek en Kwak als jonge woudlopers ten spijt, de scouting heeft nog steeds geen flitsend imago. Grotendeels te danken aan het uniform en het scoutinglingo.

Op zich geen probleem natuurlijk, dat imago. Zo is er ook een plek voor kinderen (of ouders) die geen zin hebben in voetbal of hockey. En uit verhalen blijkt het met de braafheid wel mee te vallen. Er zitten voordelen aan een ‘gemengde’ hobby.

Even de weg kwijt – ‘maar we zijn niet verdwaald’

Elk jaar kampeert een groot aantal scouts in het Amsterdamse bos. Een weekend lang op avontuur in het bos: met speurtochten, knakworsten opwarmen boven een zelfgemaakt vuurtje, nieuwe vrienden maken en grootse verhalen onder de sterrenhemel. Jammer van dat uniform.

De mooiste portretten

2018, mijn eerste volledige jaar als zzp-er. Niet eerder maakte ik zoveel foto’s en artikelen in opdracht. Daarbij heb ik bijzondere mensen ontmoet, van jonge ondernemers vol plannen tot ervaren CEO’s, van verenigingsmensen tot ‘man van de straat’.  Ze vertelden over hun dromen, wensen en inzichten. Ik mocht top-fotografen interviewen uit binnen- en buitenland, die hun leven wagen aan de frontlinie, zich inzetten voor het behoud van bedreigde diersoorten of aandacht vragen voor misstanden of verborgen schoonheid in onze maatschappij.  Een leerzaam jaar dus, met mooie ontmoetingen. Met het aftellen naar 2019, een aantal favoriete portretten.

Hier als header @mevrouwdemolenaar, oftewel Christa Bruggenkamp. Ze is ambassadeur voor het bakkersvak, beheert een monumentale molen en bakt de lekkerste producten van grondstoffen die zoveel mogelijk uit de regio komen. Vorig jaar rond kerst ging ik op bezoek in Friesland. Het artikel plus foto’s verscheen begin dit jaar in het vakblad Bakkers in Bedrijf.

Kettinggesprek

Voor het Weekblad voor Ouder-Amstel heb ik dit jaar het Kettinggesprek mogen doen. Een groot interview dat als een ketting wordt doorgegeven. Elke kandidaat verzint een vraag voor de volgende. Sommige gesprekken zijn heel persoonlijk, anderen gaan vooral over liefhebberijen of werk. In de galerij hieronder zie je onder meer bio-boer Wes Korrel, die zich inzet voor de weidevogel; oud-politieman Piet van der Kamp (heerlijk die pretogen) en ondernemer Bas Filippini.

Margarine

Terugkijkend naar de foto’s die ik afgelopen jaar heb gemaakt, besef ik pas goed hoeveel mazzel ik heb. Als schrijver en fotograaf heb ik echt het leukste beroep ter wereld. Tuurlijk, er zitten ook weleens mindere opdrachten bij. 500 woorden schrijven over een type margarine, dat is niet echt mijn roeping.  Maar daar staan leuke en inspirerende ontmoetingen tegenover. Met de kinderburgemeesters van Amstelveen bijvoorbeeld; de architect van de Zuid-As: Pi de Bruijn, Amstelveens finest op literair gebied (de stadsdichters Koos Hagen en Matthijs den Hollander, en schrijver Jacobine van den Hoek), directeur Sportstad Heleen van Ketwich Verschuur (we delen de liefde voor Ajax), Ouderkerks troubadour Leo Meesters en de jongens van Kek bier, die gelukkig wel in waren voor ‘n geintje. En tot slot Ann Broertjes, één van de mooiste kettinggesprekken tot nu toe. Als paardenmeisje mag natuurlijk ook een foto van een pony niet ontbreken: hier Lotje en Twickel tijdens een gewonnen fotoshoot.

Ik heb nu al zin in 2019. Fijne jaarwisseling!

Sint Maarten

Wie is er vroeger niet met een lampion langs de deuren gegaan? Een hele belevenis, vooral voor het lichtje-op-batterij tijdperk. Je eigen creatie stond met een klein zuchtje wind in no time in de fik dankzij het brandende waxinelichtje.
Na een succesvolle ronde door de wijk kwam je terug met een berg snoep, waar je vervolgens heeeel lang op kon teren. Soms had je mazzel, en kreeg je zelfs een beetje geld.

Kinderburgemeester Jara Zurr

Jara Zurr is de nieuwe kinderburgemeester van Amstelveen. Ze volgt Varvara Denisova op. Woensdag 18 juli heeft ze van haar voorgangster de keten gekregen. Een dag later zit ze klaar in de kantine van het raadhuis voor een interview. Zenuwachtig is ze niet. Ze kletst direct honderduit. Ze heeft zin om als kinderburgemeester aan de slag te gaan. Na de zomervakantie volgt haar eerste officiële optreden.

Alleen kinderen die woonachtig zijn in Amstelveen, en jonger zijn dan twaalf jaar, komen voor het ambt in aanmerking. Dit jaar konden kinderen tot 7 juni solliciteren. Negentien kinderen, waaronder Jara, deden dat. Drie daarvan werden verkozen door een jury. Naast Jara werden Ben Duysens en Vita Meynen voorgedragen. Vervolgens was het aan hen om zoveel mogelijk stemmen te winnen. “Met hulp van een campagneteam heb ik campagne gevoerd,” vertelt Jara. “Mijn slogan was: Amstelveen voor iedereen. Ik heb zoveel mogelijk kinderen aangesproken op school, zodat ze zouden gaan stemmen.”

Jara wil zich inzetten voor gelijke kansen voor iedereen. Zo zouden het volgen van cursussen en sporten voor ieder kind mogelijk moeten zijn, ongeacht het inkomen. Of de tijd die ouders hebben om kinderen te brengen en te halen. Daarnaast wil ze de dodehoeklessen voor kinderen uitbreiden. “Nu krijgen alleen kinderen in groep 8 die les, terwijl kinderen in groep 4 ook deelnemen aan het verkeer.”

Jara neemt het stokje over van Varvara Denisova.

De leukste plek in Amstelveen vindt ze het Stadshart. Daar gaat ze graag naartoe met vriendinnen. “Je kunt er lekker eten en shoppen.” Andere hobby’s zijn paardrijden en kickboksen. Heeft ze met al die hobby’s wel tijd naast school voor het kinderburgemeesterschap? “Ik ben niet bang dat ik straks geen tijd meer over heb. Ik denk dat ik alles goed kan combineren. En indien nodig kan ik het paardrijden of kickboksen een keertje afzeggen.”

Of ze later burgemeester wil worden, weet ze niet. “Liever word ik dierenarts. Ik vind het heel leuk om met dieren om te gaan.”

Fragment uit artikel voor Amstelveens Nieuwsblad, 25 juli, 2018. 

Mien toentje

Als kind hadden we allemaal een eigen tuintje: Gerson, Dagmar en ik. Een strookje grond in onze tuin. Daar stonden aardbeien in en zaaiden we een wilde bloemenmix. Veel deden we er niet aan. Dat is het voordeel van wilde bloemen: dat groeit toch wel en het is niet te zien of iets onkruid is of niet. De aardbeien deden het ook prima, dat leverde een aantal jaren een prima oogst op.

Poseren in onze tuintjes – met good old Ploffie – Foto Gerrit Heidinga

Onze oom Jannes was meer van het serieuze werk. Op de Kamp had hij een moestuin, waar hij zijn vrije uren doorbracht. Ook oma vond het heerlijk op de tuin. Tijdens de oogsttijd zat hij met een enorm groenteoverschot, waar iedereen van mocht mee-eten. Nooit lekkerdere sperziebonen gegeten dan die van oom Jannes.

Wellicht is het aan die sperziebonen te danken, maar ik heb een zwak voor volkstuintjes. Ik houd van de sfeer. Al die uren werk die mensen erin steken, de passie en toewijding, dat voel je op de tuin. De mensen zijn trots op hun stukje groen buiten de stad. Hebben er  een prachtig verblijf gemaakt, zoals de zussen Jeltje en Leentje die ik eerder interviewde.

Onlangs hield het volkstuinencomplex aan de Nesserlaan in Amstelveen een open dag. Hier tuintjes van bescheiden omvang, zonder tuinhuizen, maar de toewijding is er niet minder om.

Voor alle cultuurbarbaren 😉 bij wie geen lichtje gaat branden bij bovenstaande titel: het origineel van de Groninger troubadour Ede Staal.

Take me to Church

De Annakerk heeft het in zich om de culturele hotspot van Amstelveen te worden. Als hij open is voor het publiek tenminste. Zaterdag stonden we voor een dichte deur. Besloten feestje. Om teleurstellingen te voorkomen dus van te voren even de website van de kerk checken..

Voor het Amstelveens Nieuwsblad mocht ik onlangs een bezoekje brengen aan de kerk. 

Wordt ANNA de nieuwe culturele hotspot van Amstelveen? Aan de ideeën zal het in ieder geval niet liggen. De kerk is sinds vorige week geopend. Deze dient in eerste instantie als proeflokaal en vergaderlocatie. Daarnaast is van alles mogelijk. Van optredens van singer songwriters tot volledige band en van wijn- of bierproeverijen tot culinaire events. Ook kan geëxposeerd worden in de kerk. Voor ieder wat wils dus, in deze nieuwe huiskamer van Amstelveen.

ANNA is een initiatief van de Naeckte Brouwers, Peter Kluskens en Heem Locaties. “Heem Locaties heeft twee bijzondere vergaderplekken gekregen in de kerk: op het balkon,waar vroeger het orgel zat en in de sacristie,” aldus Kluskens. “De Naeckte Brouwers zijn ingestapt omdat ze op zoek waren naar een uitbreidingslocatie en proeflokaal. Op de tap hebben we zo’n 21 verschillende bieren, waarvan circa 15 van de Naeckte Brouwers. In de kerk komt een brouwerij, achter in de kerk worden in een v-vom ketels geplaatst waarmee 2000 liter bier kan worden gebrouwen. Ik ben als ondernemer ingestapt en ben verantwoordelijk voor het runnen van het proeflokaal van ANNA en het organiseren van evenementen.”

Peter Kluskens

“In eerste instantie zijn mensen vaak onder de indruk van het gebouw,” aldus Kluskens. In het gebouw heerst een bijzondere sfeer. De gewelven worden fraai uitgelicht, de glas en loodramen zijn nog aanwezig. Met een knipoog wordt verwezen naar het verleden van het gebouw: er staan rode ‘grafkaarsen’ op tafel en in een nis staat een Mariabeeld. Het meubilair is vintage en industrieel: meubels uit de jaren zeventig en bartafels gemaakt van pallets. Extra huiselijk wordt het dankzij een enorme houtgestookte kachel. Die zorgt niet alleen voor de warmte, maar verspreidt ook een heerlijke geur.

Geen sinecure

Het omvormen van het gebouw tot horecagelegenheid was geen sinecure. “Er staan nu eenmaal geen handboeken over ‘hoe verander ik een kerk in een horecaonderneming’. Dat was voor ons best even zoeken, bijvoorbeeld qua wet- en regelgeving. Het gebouw was behoorlijk verouderd. Tijdens de renovatie kwamen we problemen tegen. Had je het ene net opgelost, dan kwam een ander konijn uit de hoge hoed te voorschijn. Inmiddels hebben we het bijna allemaal op de rit.”

“2017 hebben we bestempeld als try out jaar. Het is dit jaar een kwestie van dingen uitvinden en uitproberen. Bijvoorbeeld wat betreft het houden van besloten events. Is het verstandig om dit soort events te houden of kun je beter altijd open zijn voor het publiek? We lopen over van ideeën, het is nu nog even de vraag welke werkelijkheid zullen worden.”

Bierproeverij

De zaak is sinds 24 november open. Begin november is twee keer proef gedraaid, met een bierfest en een reggae optreden. “Tijdens de bierproeverij waren er zo’n 380 mensen, bij het optreden zo’n 200 tot 250. Tot dusver hebben we enkel positieve reacties gehad. Zelfs wanneer er minder mensen zijn, is de sfeer goed. Dat is te danken aan het gebouw. Mooie verlichting en sfeermuziek, meer heb je eigenlijk niet nodig.”

Tot dusver heeft het project 1,5 ton gekost. “We verwachten in totaal 3 tot 4 ton nodig te hebben. Een deel van het bedrag hebben we gefinancierd met eigen kapitaal. Een ander deel hopen we op te halen uit de opbrengsten van het proeflokaal. Daarnaast loopt sinds de zomer een crowdfunding project, waarbij mensen ons geld kunnen lenen. Dat geld krijgen ze na vijf jaar terug. De rente betalen we bij lagere bedragen terug in natura: daarvoor krijgen mensen een tegoedkaart. Daar komt 10 procent van het geleende bedrag komt op te staan. Daarmee kunnen mensen een drankje drinken in ‘hun’ kerk. We hopen zo op lokale ambassadeurs voor ANNA.”

Explositie

De openingstijden van ANNA zijn op dit moment woensdag tot en met zondag, van 15 tot 22 uur. Op www.anna-amstelveen.nl en de Facebookpagina van ANNA zijn de evenementen te vinden die gehouden worden in de kerk. In december zal bijvoorbeeld een explositie plaatsvinden. “Wat deze explositie precies inhoudt, is nog niet helemaal duidelijk,” aldus Kluskens. “Maar dat zullen we over een aantal weken zien.”

Buurt tegen bunker-plan

De bunker tegenover de Pauluskerk in Elsrijk houdt de gemoederen nu al zo’n anderhalf jaar bezig. Buurtbewoners zijn fel tegen de plannen van het college. B&W wil de bunker een educatieve invulling geven. Buurtbewoners en Federatief Joods Nederland (FJN) vechten de plannen aan. Deels succesvol: een commerciële invulling voor de bunker lijkt van de baan. Het definitieve plan voor de bunker wordt echter pas gepresenteerd wanneer alle juridische stappen zijn afgerond.

De bunker heeft in de oorlog vermoedelijk dienst gedaan als slaapplek voor Duitse soldaten, manschappen van een meteostation. Ze moesten met behulp van luchtballonen weergegevens verzamelen voor de Duitse militairen op Schiphol. In Elsrijk woonden destijds veel Duitsers. Bijzonder was dat juist in de dichtbijgelegen Pauluskerk mensen zaten ondergedoken.

Jongerensoos

De bunker valt voor de nietsvermoedende voorbijganger nauwelijks op. Hij gaat grotendeels schuil in het plantsoen. In het verleden gebruikte de kerk de bunker als opslagruimte en jongerensoos. Als soos werd de bunker nog jaren gebruikt, tot deze vervallen raakte en er sprake was van overlast. In 2008 gaf B&W de opdracht, na overleg met de buurtbewoners, de bunker permanent te sluiten.

De recente geschiedenis van de bunker wordt gekenmerkt door onenigheid. De zaak komt aan het rollen wanneer fotograaf Anko Stoffels bij de gemeente informeert of hij de bunker kan kopen. Verkopen wil de gemeente de bunker echter niet. Het is een van de weinige overblijfselen die herinnert aan de Tweede Wereldoorlog. Wethouder Herbert Raat zet een plan tot behoud van de bunker in gang. De gemeentelijke monumentencommissie adviseert om de bunker een monumentale status te geven. De raad stemt in met een voorstel om de bunker op te knappen, onder voorwaarde dat de buurt en andere belanghebbenden bij de invulling wordt betrokken. Voor de restauratie wordt 150 duizend euro gereserveerd.

Sloop de Bunker

Buurtbewoners zien niets in een hernieuwd gebruik, mede gezien de veiligheid van de dijk. Er wordt een vereniging opgericht. De naam maakt de wens van de bewoners direct duidelijk: Sloop de Bunker. Eddy Boorsma, die tegenover de bunker woont, snapt niet dat zoveel geld wordt uitgegeven zonder concreet plan. In 2008 heeft de gemeente juist met omwonenden afgesproken de bunker te slopen. Dat kon niet, omdat de bunker deel uit maakt van een dijk. Waternet adviseert de bunker met rust te laten.

Dat wil de gemeente echter niet. Tot onvrede van de buurtbewoners. Ze zijn niet gekend in de plannen, aldus Boorsma. De vlam slaat in de pan wanneer in 2016 het groen rond de bunker zonder bericht aan bewoners wordt gesnoeid. Bedoeld voor een feestelijke openingsborrel bij de bunker, aldus Boorsma. Volgens de wethouder gaat het om een misverstand tussen verschillende gemeentelijke diensten. Het groen wordt teruggeplaatst.

Vriendjespolitiek

Boorsma en andere buurtbewoners verdenken de wethouder van vriendjespolitiek. Hij wordt beticht van onbehoorlijk bestuur en gedaagd voor de rechter. Daar willen buurtbewoners niet alleen de wethouder, maar ook de fotograaf, familie en gemeenteambtenaren aan de tand voelen over de gevoerde procedure. De rechter wijst het verzoek af.

Onlangs is door de rechter het bezwaar van de vereniging, het FJN en enkele buurtbewoners tegen het aanwijzen van de bunker als gemeentelijk monument afgewezen. Tegen deze uitspraak kan in hoger beroep worden gegaan. Ook kan bezwaar worden gemaakt tegen de invulling van de bunker. De gemeente wil dit afwachten, alvorens de plannen voor de bunker te presenteren. “We wachten tot alles definitief is, dan is iedereen uitgenodigd om mee te denken over de educatieve invulling,” aldus Raat. “Nadrukkelijk ook de buurtbewoners. Ik ben een publieke persoon en betrek deze juridische procedures niet op mezelf. Duidelijk is wel dat het straks niet meer gaat over of het doorgaat of niet, maar hoe de invulling eruit gaat zien.”

Stemmingmakerij

PvdA raadslid Harry van den Bergh staat achter het besluit om de bunker tot gemeentelijk monument te benoemen. “Dat neemt niet weg dat bij de PvdA aarzeling over de invulling van de bunker bestaat. De bunker heeft een publieke functie. Commercie past zeker niet. We wachten de plannen af en zullen deze kritisch beoordelen.” De kritiek op de wethouder vindt hij onterecht. “Ik ken Herbert als een integere man. Aan dergelijke stemmingmakerij doen wij geen seconde mee.”

De toekomst van de bunker is daarmee nog steeds ongewis. Hopelijk vinden gemeente en buurtbewoners samen een oplossing. De teller is door alle juridische kosten inmiddels behoorlijk opgelopen, tot bijna 50 duizend euro.

Geplaatst in Amstelveens Nieuwsblad, 29 november 2017